Strona internetowa do mediacji rodzinnej: wyjaśnić mediację, pokazać dofinansowanie, zdobywać zapytania

Dlaczego mediacja rodzinna potrzebuje własnej strony

Podstawy strony mediatora obowiązują także tutaj: zwracać się do obu stron, wyjaśniać mediację, zachowywać poufność już od formularza. Opisuje je artykuł Strona internetowa mediatora. Mediacja rodzinna te wymagania zaostrza. Osoby czytające Państwa stronę są nie tylko w konflikcie, są często wyczerpane, zranione i zatroskane o dzieci. Czytają wieczorem na telefonie, często w tajemnicy, i czytają uważnie: czy ta mediatorka jest po mojej stronie, czy po jego?

Do tego dochodzą trzy cechy, których ogólna strona mediatora rzadko dotyczy. Po pierwsze, dotyczy to dzieci, które same nie siedzą przy stole. Po drugie, istnieje związek z sądem: w Austrii rodzice przed rozwodem za porozumieniem muszą wykazać, że skorzystali z poradnictwa, w Niemczech sąd rodzinny może zarządzić rozmowę informacyjną o mediacji. Po trzecie, pieniądze i dofinansowanie są decydujące, bo rozstanie zubaża niemal każde gospodarstwo domowe. Jeśli mediacja rodzinna jest Państwa specjalizacją, potrzebują Państwo czegoś więcej niż jednej podstrony „Rodzina”: własnej strony albo wyraźnie wydzielonej części.

Jedna podstrona na każdą sytuację życiową

Rodziny nie szukają „mediacji rodzinnej”, lecz swojej sytuacji: „rozstanie z dzieckiem, kto za co płaci?”, „rozwód za porozumieniem dzieci poradnictwo”, „rodzina patchworkowa kłótnia w święta”. Im lepiej podstrona pasuje do sytuacji, tym łatwiej ją znaleźć i tym chętniej ktoś prześle link drugiemu rodzicowi. Proszę oferować tylko to, co Państwo naprawdę robią, i dla każdej sytuacji utworzyć osobną podstronę:

Proszę używać pojęć danego kraju: w Austrii „Obsorge” (piecza), „Kontaktrecht” (prawo do kontaktów) i „hauptsächlicher Aufenthalt” (główne miejsce pobytu), w Niemczech „Sorgerecht” (władza rodzicielska), „Umgang” (kontakty) i „Wechselmodell” (opieka naprzemienna). Jak uczynić te podstrony widocznymi w Google dzięki trafnym tytułom i lokalnym sygnałom, opisuje SEO dla mediatorów.

Wyjaśniać mediację językiem rodzin

Wyszukiwanie „Mediation Bedeutung” (co oznacza mediacja) pokazuje, jak wiele osób nie zna tego pojęcia. Definicja niewiele im pomaga. Proszę zacząć od sytuacji, potem od korzyści, potem od procedury. Proszę powiedzieć też, czym mediacja rodzinna nie jest: nie jest terapią par, która ma uratować związek, nie jest poradą prawną i nie jest wyrokiem sądu polubownego. Decydują Państwo wspólnie, mediatorka zapewnia ramy.

Proszę wyjaśnić przebieg liczbami, które rodziny potrafią ocenić: pierwsza rozmowa, potem zwykle kilka spotkań po 90 do 120 minut, często w odstępie od dwóch do czterech tygodni. Proszę podać przedział, a nie gwarancję. Warto też odpowiedzieć na pytanie, które ma prawie każdy: „A jeśli drugi rodzic nie chce?” Szczera odpowiedź (mediacja jest dobrowolna, zapraszają Państwo oboje jednakowo, pierwsza rozmowa do niczego nie zobowiązuje) przekonuje bardziej niż każda obietnica.

Dzieci: uwzględnione, wysłuchane lub zaangażowane

Rodzice zastanawiają się, czy dzieci „muszą przyjść na mediację”. Niektórzy tego chcą, inni się tego boją. Strona powinna jasno mówić, jak Państwo pracują. Istnieją trzy typowe sposoby i każdy jest uprawniony, o ile go Państwo wyjaśnią:

• Dzieci są uwzględniane: rodzice negocjują sami, ale potrzeby dzieci są w centrum każdego tematu, na przykład dzięki pytaniom typu „Jak Państwa córka przeżyłaby ten tydzień?”.
• Dzieci są wysłuchiwane: za zgodą obojga rodziców Państwo lub przeszkolona w tym koleżanka rozmawiają raz z dzieckiem, przy czym dziecko nie musi niczego decydować. Co dziecko chce przekazać, uzgadnia się z nim wcześniej.
• Nastolatki są angażowane: starsze dzieci uczestniczą w pojedynczych spotkaniach, jeśli wszyscy się zgadzają i chodzi o tematy, które ich bezpośrednio dotyczą, np. miejsce zamieszkania lub zmianę szkoły.

Proszę dodać, od jakiego wieku oferują Państwo rozmowy z dziećmi, jakie mają Państwo do tego przygotowanie i że dzieci nigdy nie muszą wybierać między rodzicami. Zdjęcia płaczących dzieci lub dzieci między dwojgiem kłócących się dorosłych nie pasują na stronę. Wzmacniają dokładnie ten lęk, który powstrzymuje rodziców przed telefonem.

Związek z sądem: poradnictwo dla rodziców i rozmowa informacyjna

Wiele rodzin nie przychodzi z własnej inicjatywy, lecz dlatego, że kieruje je sąd, adwokatka lub urząd ds. młodzieży. Te osoby szukają pojęcia ze swojego pisma. Proszę wyjaśnić procedury dokładnie i oferować tylko to, do czego mają Państwo uznanie.

Dla adwokatów i sędziów taka podstrona jest powodem, by Państwa polecić. Kancelarie prawa rodzinnego częściej polecają mediację, gdy wiedzą, jak przebiega i kiedy jest wolny termin. Jak te kancelarie budują własną stronę i gdzie jest na niej miejsce na mediację, opisuje Strona internetowa kancelarii prawa rodzinnego.

Jasno pokazać dofinansowanie i koszty

W Austrii po wyszukiwaniu „Familienmediation Kosten” (koszty mediacji rodzinnej) niemal zawsze pada pytanie o dofinansowanie. Urząd Kanclerza Federalnego (Bundeskanzleramt) dofinansowuje mediację przy rozstaniu i rozwodzie. Warunki są jasne, a Państwa strona powinna oddawać je równie jasno:

• Dofinansowana jest co-mediacja: dwoje mediatorów, jedna osoba z zawodem psychospołecznym, druga z prawniczym, oboje po szkoleniu mediacyjnym.
• Oboje są na liście Urzędu Kanclerza Federalnego. Dofinansowanie rozliczają stowarzyszenia non-profit, rodziny nie składają wniosku same.
• Według aktualnej tabeli stawek honorarium wynosi 220 € za godzinę dla zespołu.
• Rodzina płaci udział własny (Selbstbehalt), zależny od dochodu rodziny i liczby dzieci uprawnionych do alimentów. Potrzebne są do tego zaświadczenia o dochodach.

Dobre podstrony z kosztami w Austrii pokazują więc dwie drogi obok siebie: dofinansowaną mediację rodzinną w zespole z udziałem własnym oraz mediację prywatną według Państwa stawki godzinowej. Proszę wyjaśnić w jednym zdaniu, kiedy pasuje która droga, i wymienić dokumenty potrzebne do ustalenia udziału własnego. Proszę nie podawać wymyślonych przykładowych kwot udziału własnego, tylko odesłać do oficjalnej tabeli stawek, którą omawia się wspólnie na pierwszej rozmowie.

W Niemczech nie ma porównywalnego ogólnego dofinansowania. Liczy się tu jasność: stawka godzinowa brutto, podstawa (jedna osoba czy co-mediacja), długość spotkania, czy przygotowanie i protokół są płatne osobno oraz że rodzice wspólnie ustalają podział kosztów. Pomaga uczciwe porównanie: ile kosztuje mediacja w porównaniu z dwoma adwokatami i sporem sądowym? Warto trzymać się przedziałów i nie deprecjonować innych zawodów. Jeśli rodzinne poradnie oferują bezpłatne porady, można to śmiało napisać: kto Państwu ufa, i tak przyjdzie.

Mediacja rodzinna online: kiedy pasuje i co powinno być na podstronie

„Familienmediation online” jest wyszukiwana, bo rodzice po rozstaniu często mieszkają daleko od siebie, pracują na zmiany albo nie chcą jeszcze spotykać się w jednym pomieszczeniu. Spotkania online mogą to rozwiązać. Państwa strona powinna jednak mówić także, kiedy wolą Państwo pracować osobiście, np. przy pierwszej rozmowie albo gdy napięcie jest bardzo duże.

Mówić otwarcie o przemocy: granica mediacji

Mediacja zakłada, że oboje mogą negocjować swobodnie i bez lęku. Przy przemocy w związku tak nie jest. Konwencja stambulska Rady Europy, ratyfikowana przez Austrię i Niemcy, w art. 48 zakazuje obowiązkowej mediacji w przypadkach przemocy. Niemieckie prawo procesowe w sprawach rodzinnych wymaga w § 36a FamFG, by w sprawach o ochronę przed przemocą chronić interesy osoby nią dotkniętej, a także austriackie polecenia według § 107 Abs 3 AußStrG nie mogą narażać strony wymagającej ochrony.

Na stronie oznacza to: warto jasno napisać, że mediacja nie jest właściwą drogą przy przemocy, groźbach lub silnej kontroli jednej strony, i że wyjaśniają to Państwo na pierwszej rozmowie i w rozmowach indywidualnych. Proszę podać miejsca pomocy: w Austrii Frauenhelpline gegen Gewalt (0800 222 555), w Niemczech telefon zaufania „Gewalt gegen Frauen” (116 016). Ten akapit nie odstrasza nikogo, kto szuka mediacji, ale chroni tych, których przysłała druga strona.

Pokazać wpis na listę i kwalifikacje

Rodzice chcą wiedzieć, kto przed nimi siedzi. W Austrii wpis według ZivMediatG jest najsilniejszym sygnałem: kto figuruje na liście prowadzonej przez Federalne Ministerstwo Sprawiedliwości, może, a przy wykonywaniu mediacji musi, używać tytułu „eingetragene Mediatorin” lub „eingetragener Mediator” (mediator wpisany na listę, § 15 ZivMediatG). Wpis jest ograniczony w czasie; do przedłużenia trzeba wykazać co najmniej 50 godzin doskonalenia zawodowego w ciągu pięciu lat. Kto używa tego tytułu bez wpisu, popełnia wykroczenie administracyjne (§ 32 ZivMediatG).

• Proszę napisać tytuł w pełnym brzmieniu i wyjaśnić go jednym zdaniem: „Wpisana na listę mediatorów Federalnego Ministerstwa Sprawiedliwości, co oznacza sprawdzone wykształcenie i stałe doskonalenie zawodowe.”
• Proszę podlinkować swój wpis w wyszukiwarce mediatorów austriackiego wymiaru sprawiedliwości, by rodzice mogli go sami sprawdzić.
• Jeśli oferują Państwo dofinansowaną mediację rodzinną, warto pokazać zespół co-mediacji z oboma zawodami podstawowymi i zaznaczyć, kto jest na liście Urzędu Kanclerza Federalnego.
• Proszę zapisać w kalendarzu koniec okresu wpisu; wygasły tytuł na stronie to błąd, którego łatwo uniknąć.
• W Niemczech używać określenia „zertifizierte:r Mediator:in” (certyfikowany mediator) tylko wtedy, gdy spełniają Państwo wymogi ZMediatAusbV, łącznie z doskonaleniem zawodowym.

Które z tych informacji należą do impressum, opisuje artykuł Obowiązkowe informacje dla mediatorów w Austrii.

Z odwiedzin zapytania obojga rodziców

Najtrudniejsze nie jest pierwsze, lecz drugie zapytanie: jedno z rodziców znalazło Państwa stronę, teraz drugie musi się zgodzić. Warto to ułatwić. Osobna podstrona „Jak zaproponować mediację byłemu partnerowi?” z neutralnym tekstem do przekazania pomaga bardziej niż każda reklama. Jest wyszukiwana, udostępniana i czytana przez drugiego rodzica, który widzi wtedy, że nikt z góry nie opowiedział się po żadnej stronie.

Opinie w mediacji rodzinnej są drażliwe: każda relacja zdradza, że jakaś rodzina się rozstała. Lepiej nie prosić o nie aktywnie, nie pokazywać historii przypadków, a referencje zastąpić dowodami, które niczego nie zdradzają: tytuł, wykształcenie, zawody podstawowe, lata doświadczenia, współpraca z poradniami.